Kunst en wetenschap zijn altijd nauw verweven geweest. Niet zo gek omdat aan beide fenomenen onderzoek – en dus nieuwsgierigheid- ten grondslag ligt. Het algemene doel lijkt altijd wel om grip op de wereld te krijgen, hoe en waarom spelen processen zich af in de natuur en hoe verhoudt de mens zich daartoe.
Om dit te bereiken zijn in eerste instantie observaties nodig, essentieel in de kunst én in de wetenschap. Maar ook is het verzamelen van data (informatie), voorwerpen (bijvoorbeeld planten, dieren, fossielen, stenen) een fundamentele
activiteit voor kunstenaars en wetenschappers om tot inzichten te komen. Om vergelijkingen te maken, relaties te leggen en om verbanden te kunnen ontdekken zijn er verzamelingen, groot of klein, nodig.
Het werk van Ilse Vermeulen (IV) wordt gekenmerkt door verzamelingen, series, collecties van – vaak samengestelde - voorwerpen. Het werk wordt misschien wel het best
getypeerd door de term intuïtief onderzoek. Waar een wetenschapper via de strakke lijnen van logica en efficiency werkt zoekt Vermeulen eerst intuïtief naar persoonlijke symbolen die voor haar te maken hebben met het leven, de vergankelijkheid en de waarde ervan. Door te verzamelen, te combineren en samenstellingen te maken ontstaan beelden die aan zeggingskracht winnen omdat zij tijdens dit proces steeds meer structuur aanbrengt en gerichter naar een ‘eindbeeld’, een kunstwerk toe werkt. Intuïtief zoeken evolueert dan in concreet scheppen.

Peke Hofman

Armando Luciferdoosje Scandia Rode potloden Kruishoutem Zwart kruis